Transformation
Scouts

Turn vision into action. Seamlessly.

[aitp_language_switcher]

Het handhaven van geloof in een tijd van planetair en emotioneel tumult

Het volgende artikel is geïnspireerd door mijn lezing van het nieuwste boek van Ervin Laszlo, “Herbinnen naar de bron”. Overal waar we vandaag kijken is onzekerheid, verdeeldheid en chaos. Het bevestigt de algemene theorie dat het universum in wezen een pad naar entropie volgt. Of is er een andere weg, een weg naar holotropisme? We leven zeker te midden van ingrijpende veranderingen waar klimaatverstoring de dominante uitdaging is voor onze overleving. En ik betwijfel vaak of we het begrip en de wijsheid zullen bereiken om deze uitdaging te overleven. Wat moet er gebeuren zodat we dat kunnen? Laszlo zegt dat dit niet de eerste keer in de geschiedenis is dat een periode van wereldwijde transformatie aanbreekt voor de mensheid. Onze “grote geschiedenis” heeft al drie van dergelijke transformaties doorgemaakt – ware “big bangs”. De eerste was de fysieke big bang ongeveer 13,8 miljard jaar geleden toen ons universum en onze planeet ontstonden. De tweede fundamentele transformatie was het ontstaan van levende organismen op aarde ongeveer 3,8 miljard jaar geleden. De “derde big bang” wordt gedateerd op ongeveer 120.000 jaar geleden toen het bewustzijn van onze soort evolueerde en we van slechts “homo” naar “sapiens” werden. De evolutie van communicatie was fundamenteel voor die transformatie.

Deze derde grote knal veroorzaakte een explosie van de menselijke bevolking, maar het leverde niet de wijsheid op die ervoor zou zorgen dat de uitgebreide bevolking de balansen kon handhaven die essentieel zijn voor het floreren van het leven op onze planeet, schrijft Laszlo. Het kortzichtige gebruik van technologie en het negeren van natuurlijke checks en balansen hebben de mensheid gebracht waar ze nu is: op een “chaospunt”, waar de keuze duidelijk is: het is tussen ineenstorting en doorbraak. Nu, zoals Laszlo voortzet, is een andere wereldwijde transformatie onvermijdelijk geworden: een vierde grote knal. Van de meer dan honderd miljoen soorten in de biosfeer bevinden wij mensen ons in een bevoorrechte positie: we hebben een zeer ontwikkelde hersenen en bijbehorend bewustzijn. We kunnen ons afvragen wie we zijn, wat de wereld is, en hoe we kunnen en moeten leven in de wereld. We maken echter geen goed gebruik van deze unieke bron. We stellen niet de juiste vragen en zoeken niet de juiste antwoorden, we gaan gewoon vooruit in de hoop op geluk. We zijn een gevaar geworden voor al het leven in de biosfeer. Hoe is het zo ver gekomen?

We weten dat grote knallen kunnen leiden tot doorbraken maar ook tot ineenstortingen… Echter, geen enkele uitkomst is in onze genen gegrift. We zijn perfect in staat om op deze planeet te leven zonder de balansen en hulpbronnen te vernietigen die nodig zijn voor ons eigen leven en dat van andere soorten.

De overgrote meerderheid van de mensen die de planeet bewonen zijn niet de veroorzakers van de problemen van vandaag, maar hun slachtoffers. De vraag is, kan dit kleine segment van mensen dat deze nu kritieke situatie op onze planeet heeft gecreëerd veranderen en transformeren om op tijd een grote catastrofe te vermijden? De technologieën van het moderne tijdperk die we hebben ontwikkeld met hun kortzichtige en korte-termijn voordelen hebben ons gebracht tot het beëindigen van al het leven in de biosfeer zoals we dat kennen. Dus, waar gaan we nu naartoe? En er kan al zoveel worden onthuld. Het zal niet alleen technologie zijn die ons uit deze puinhoop zal redden. Ik vind de analogie van Laszlo’s oproep om de oude Griekse heldenmythe van strikt individualisme te actualiseren naar het idee van een collectieve held zoals in de mythologie van de Ubuntu (idee van een gemeenschappelijke mensheid) mooi. We hebben een wereld gecreëerd waar de planetaire problemen zo’n existentiële bedreiging voor de mensheid zijn geworden dat onze enige kans op overleving is om samen te komen, een gedeelde visie te creëren en collectieve actie te ondernemen. Dat gezegd hebbende, als we naar onze huidige wereld kijken, lijkt het erop dat we nog nooit zo ver van zo’n gemeenschappelijke mensheid zijn geweest… Om een kritieke massa te creëren die zijn natuurlijke holotropisme kan herwinnen, en die een hoger gemeenschappelijk bewustzijn kan creëren, moeten we allemaal mobiliseren, de verandering worden die we in de wereld willen zien in onze eigen kleine ruimte, binnen onszelf, onze familie, ons netwerk, onze gemeenschap, enzovoort. Maar we moeten ook onze stem verheffen en moeten deelnemen aan zoveel mogelijk gesprekken over dit onderwerp. We moeten het in onze gesprekken brengen, op sociale media en alle andere kanalen die we hebben en vooral bij onze kinderen en in ons onderwijssysteem. We moeten ons respect, onze onderlinge verbondenheid en onze liefde en ontzag voor onze planeet in onze klaslokalen brengen en in onze schoolcurricula, en het een tastbare, zintuiglijke en niet-intellectuele ervaring maken. En we moeten onze boeken over economie herschrijven en de leugens over economische modellen beëindigen die oneindige groei en exploitatie van hulpbronnen van welke aard dan ook prijzen als het belangrijkste doel van onze bijdrage in het leven.

Scroll to Top